دانشجویان موسسه آموزش عالی فارابی

آیا می‌شود آن‌چه شب‌ها به خوابمان می‌آید را کنترل و هدایت کنیم؟ آیا آن‌چه در فیلم تازه اکران شدهٔ «سرآغاز» (Inception) پخته و پرورانده شده ریشه در حقیقت دارد؟

در این فیلم علمی-تخیلی آمریکایی که شانزدهم ژوئیه اکران شد یک سرمایه‌دار بزرگ ژاپنی می‌کوشد با به‌کارگیری متخصصان نفوذ به خواب و رؤیا، ایده‌ای مخرب را در ذهن وارث اصلی شرکت رقیب خود بکارد.

برای بررسی پرسش‌های بالا، نشریه علمی «ساینتیفیک امریکن» اخیرا مصاحبه‌ای انجام داده‌است با دردره برت (Deirdre Barrett) کارشناس روان‌شناسی در دانشگاه هاروارد و مؤلف کتابی به نام «هیئت خواب» (The Committee of Sleep) که در زمینه چاره‌یابی برای مشکلات از طریق کنترل خواب نوشته شده‌است.

در بخش‌هایی از این مصاحبه می‌خوانیم:

جوردن لایت (مصاحبه‌گر): همهٔ ما با خواب دیدن آشنا هستیم، اما تعریف علمی آن چیست؟

دردره برت: معنی تحت‌اللفظی آن تجربه کردن حکایت‌ها و داستان‌هایی در حین خواب است. گروهی هم خواب‌دیدن را آن قسمت از تجربه خواب تعریف می‌کنند که در حین حرکات سریع چشم رخ می‌دهد ولی تحقیقات این نظر را اثبات نکرده‌است.

چرا به نظر می‌آید که بیشتر خواب‌دیدن‌ها مربوط به همان قسمتی از خواب است که در آن چشم‌ها بسته‌اند ولی به سرعت حرکت می‌کنند؟

قسمت حرکات تند چشم تنها قسمتی از خواب است که فعالیت بخش اعظم قشر مخ در آن تقریباً به همان اندازه فعالیتش در زمان بیداری است. در کل این‌طور به نظر می‌آید که فعالیت‌های بخش پایینی ساقهٔ مغز باعث بیدار شدن قشر مخ می‌شود و در نتیجه، قشر مخ پس از فعال شدن، اندیشه‌هایی منظم و معنی‌دار را ترتیب می‌دهد.

البته هر چند وقت یک‌بار به موردهایی برمی‌خوریم که افراد در آن قسمت از خواب که چشم‌ها حرکت ندارند هم خواب‌های داستانوار و کاملی را دیده و گزارش می‌کنند، اما این موردها بیشتر مربوط به افرادی است که ضربه‌های روحی بزرگی به آن‌ها وارد شده بوده یا کارشان دارای شیفت‌های متغیر زیادی است.
بنابر این ممکن است این امر به حالت‌های غیر معمول مرتبط باشد.

آیا در حین خواب‌دیدن، بخش‌هایی از مغز بیشتر از بقیه قسمت‌ها فعالیت دارند یا این امر به نوع رؤیا بستگی دارد؟

در آن قسمت از خواب که چشم‌ها حرکات تند دارند بخش جلویی مغز هم به حالت نیمه‌خاموش درمی‌آید. این همان بخشی است که مأمور سانسور رفتار و افکار ما در طی روز است.

بخش جلویی مغز همان جایی است که افکار را با آن‌چه جامعه «ناشایست» دانسته محک می‌زند و همان قسمتی است که به شما می‌گوید: «این کاری که می‌کنی منطقی نیست.»

برای همین، وقتی که مشکلات و گرفتاری‌ها در خواب به سراغمان می‌آیند و مغز، راه حل‌های جالبی هم برای آن‌ها ارائه می‌دهد، منطق این راه حل‌ها با منطق چاره‌یابی‌های افکار روزانه فرق دارد. راه حل‌های برآمده از خواب‌دیدن، زیاد از خطوط مستقیم و راه‌های راست پیروی نمی‌کنند.

چطور می‌شود در خواب برای مشکلات چاره‌یابی کرد؟

برای این کار اول باید پیش از به خواب رفتن به آن مشکل فکر کنید و ببینید که آیا می‌توانید از این مشکل یک تصویر ساخته و در ذهنتان آن را مجسم کنید.
بعد سعی کنید تا این تصویر را در ذهنتان نگه دارید و آخرین چیزی باشد که پیش از به خواب رفتن به آن فکر کرده‌اید.

برای اثر بهتر، چیزی که به تصویر آن مشکل شباهت داشته‌باشد را روی پاتختی کنار تخت خواب بگذارید. مثلاً اگر مشکل شخصی با کسی دارید عکس او را بگذارید یا اگر نقاش هستید یک بوم سفید نقاشی در کنار تخت بگذارید. یا اگر دانشمند هستید دستگاه نیمه‌تمام خود را کنار تخت خواب قرار دهید و اگر ریاضی‌دان هستید کاغذ مسئله‌های دشواری که به دنبال اثباتشان هستید را بگذارید.

مسئله مهم دیگر اینست که وقتی بیدار شدید زود از تخت درنیایید. اگر پس از بیدار شدن حواستان به چیز دیگری پرت بشود نیمی از رؤیاها دیگر یادتان نمی‌آید. بعد از بیدار شدن در همان حالت قبل دراز بکشید، اگر خوابی که دیده‌اید همان لحظه یادتان نمی‌آید ببینید که آیا احساس خاصی در خود حس می‌کنید و به آن احساس توجه کنید. با این کار همه محتوای رؤیا رفته‌رفته به ذهنتان برمی‌گردد.

من این آزمایش را یک هفته تمام بر روی دانشجویان انجام دادم و ۵۰ درصد از آن‌ها در مورد مشکلاتشان خواب دیدند و یک‌چهارم از آن‌ها موفق به حل آن مشکل در خواب شد.

اگر بخواهیم در مورد فرد مشخصی یا مورد مشخصی خواب ببینیم باید چه کار کنیم؟

اگر برای مثال می‌خواهید خواب یکی از درگذشتگان یا بستگان دور از خود را ببینید هم خوب است عکسی از او را در کنار تخت بگذارید و پیش از خواب به آن نگاه کنید یا جمله‌ای کوتاه در مورد موضوع خواب و یا تصویری از موضوع را به عنوان آخرین تصویر پیش از خواب در ذهن نگه دارید.

اگر برای نمونه دلتان برای خواب‌دیدن در مورد پرواز تنگ شده عکسی از یک انسان در حال پرواز را روی پاتختی بگذارید.

آیا می‌شود در خواب،‌ متوجه بشویم که داریم خواب می‌بینیم؟

بله. به این پدیده می‌گویند رؤیای روشن. این‌گونه رؤیاها خیلی کم پیش می‌آیند و ۱ درصد از خواب‌دیدن‌ها را شامل می‌شوند. اگر در حالی که به خواب فرومی‌روید به خود بگویید: «امشب موقع خواب‌دیدن می‌خواهم متوجه خواب‌دیدنم بشوم» این کار کمک می‌کند تا شانس رخ دادن رؤیای روشن را افزایش بدهید.

از مهم‌ترین عوامل دیگر که به وقوع رؤیای روشن کمک می‌کند خوابیدن به اندازه کافی است زیرا کم‌خوابی باعث می‌شود تا قسمت حرکات تند چشم کوتاه‌تر بشود. ما در طول خواب شبانه، هر ۹۰ دقیقه وارد مرحله حرکت تند چشم‌ها می‌شویم. طول این مرحله هر بار به طور تصاعدی از بار قبل طولانی‌تر می‌شود و اگر شما شب‌ها هشت ساعت خواب عادی را نداشته‌باشید بخش بزرگی از مرحله خواب‌دیدن را از دست می‌دهید.

کنترل خواب و رؤیای دیگران چطور؟ آیا چنین چیزی ممکن است؟

گهگاه راه‌هایی برای تأثیر گذاشتن بر روی رؤیاهای دیگران وجود دارند برای مثال استفاده از تحریک‌کننده‌های حسی. برای نمونه دانشمندان دستگاهی را به روی صورت افراد نصب کرده‌اند که با تشخیص مرحله حرکت تند چشم شروع به پاشاندن نوری ضعیف و قرمزرنگ به صورت آن‌ها می‌کند. نتایج این آزمایش نشان داد که این کار باعث می‌شود تا افراد در جریان داستان‌پردازی‌های خواب خود نوری قرمز و سوسوزننده هم ببینند.

برخی دیگر از دانشمندان، بخش‌هایی از مغز افراد را در حین بیداری در معرض تحریک‌های مغناطیسی قرار داده‌اند و توانسته‌اند با این‌کار باعث تغییر نوع خواب‌دیدن بشوند و درصد شاد بودن یا غمناک بودن رؤیا را تغییر دهند.

تحریک‌کننده‌های شنیداری بهترین نوع محرک‌ها هستند مثلاً حرف زدن آرام یا افزودن صدای آب در پیرامون شخص در حال خواب. البته در مورد محرک‌ها باید محدوده دقیقی را رعایت کرد تا باعث بیدار شدن افراد نشود.

ما هم‌چنین هم‌اینک با تصویربرداری از مغز به هنگام خواب، توانسته‌ایم نوع رؤیاهای افراد را به‌درستی حدس بزنیم. با بهتر شدن تصویربرداری‌ها که فعالیت بخش‌های مغز را نشان می‌دهند و نوع رؤیاها را نشان می‌دهند و با به‌کارگیری محرک‌های پیشرفته‌تر شاید بتوان در آینده دستکاری بیشتری در رؤیاهای افراد انجام داد.

نوشته شده در ۱۳۸٩/٥/٢٧ساعت ٩:٠٩ ‎ق.ظ توسط میلاد درویش نظرات () |

بعد از حادثه آتش سوزی و انفجار در پتروشیمی خارک با چهار کشته و مجتمع پتروشیمی پارس در عسلویه  با پنج نفر کشته خبر از سانحه مرگبار دیگری آمد. ترکیدگی ناشی  از فشار آب شیر فلکه ایستگاه پمپاژ خط لوله کوثر  شبانکاره سه نفر کشته بر جای گذاشت.

 

پ.نوشت1: اول ایمنی بعد کار!!!

پ.نوشت2: فشار برای بازدهی بیشتر تا چه حد!؟

پ.نوشت3: منابع انسانی ارزشمندترین منبع سازمانی است.

چشمک با ورود به لینک زیر به وب مدیریت فناوری رای دهید .تعداد آرای تاکنون 1800 رای می باشد. با تشکر

http://festival.bmi.ir/frmChoiseBest.aspx

نوشته شده در ۱۳۸٩/٥/٢۱ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ توسط علی پور نظرات () |

دنیای نوین سازمانها و شرکتها بدون مرز است و محدودیتها را نمی پذیرد و مدارس تجارت موظفند افراد را برای ورود به این جهان تازه آماده سازند. Garth Saloner، رئیس دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه Stanford، پیرامون چالشهایی که مدارس تجارت در این راه با آنها مواجه هستند، صحبت می کند.
گامهای سریع جهانی شدن موجب می شود که سؤالات مدیریتی جدیدی برای رهبران تجاری و برای ارائه دهندگان دوره MBA که آن رهبران را آموزش می دهند، پدید آید. دنیای نوین که در آن شرکتها بدون مرزند و بازارهای نوپا به استعدادهای باتجربه نیاز روزافزون دارند، باعث می شود که آموزش MBA دچار
تغییر شود تا بتواند نیازهای جدید را برآورده سازد.Garth Saloner در مورد تغییر آموزش MBA ، اصلاح برنامه درسی، آموزش ثمربخش مهارتهای لازم برای رهبری و تفکر بحرانی و آثار بحران اقتصادی بر مدارس تجارت صحبت می کند.
آیا بحران اقتصادی باعث شده است آنچه کارفرماها بدنبال آن در فارغ التحصیلان MBA هستند تغییر کند؟
کارفرماها به دنبال مهارتهای رهبری(مهارتهای نرم)هستند و این مهارتها کمتر در مدیران دیده می شود. کارفرما مایل است مهارتهای نرم را به بالاترین حد ممکن در شرکت خود برساند.
در مقایسه با مهارتهای نرم، مهارتهای سخت از قبیل مدیریت مالی، مدیریت زنجیره تأمین، حسابداری و ... بیشتر به سطح استاندارد رسیده و به عواملی کلیدی تبدیل شده اند که همگان باید از آنها اطلاع داشته باشند. مهارتهای سخت بطور وسیعی قابل دسترس هستند و تفاوت زیادی میان تعلیم دهندگان آنها وجود ندارد. در مقابل، مهارتهای نرم، رهبری واقعی، توانایی کار با دیگران و اجرای امور از طریق دیگران، همچنان مسائل کمیابی قلمداد می شوند که وسعت آموزش دهندگان آنها به اندازه مهارتهای سخت نیست.
در حال حاضر شرکتهایی وجود دارند که به دنبال « قضاوت صحیح » و « تفکر بحرانی » هستند و بنابراین افرادی با مهارتهای نرم را استخدام می کنند. به همین دلیل است که تفکر بحرانی و تحلیلی در برنامه درسی دانشکده تحصیلات تکمیلی گنجانده شده است.
برخی مهارتهای رهبری را باید خارج از کلاس درس و از روی تجربه آموخت. دانشجویان را باید در گروه های کوچک تقسیم بندی کرد و به آنها وظایف رهبری محول نمود و وادارشان کرد که آن وظایف را انجام دهند. ما در دانشگاه
Stanford، دانشجویان را گروه بندی کرده و وظایف مشکلی را به آنها محول می کنیم، از قبیل یک گفتگوی دشوار، ارائه مشاوره و انتقاد یا اجرای یک وظیفه، و از فعالیتهای آنها فیلمبرداری می کنیم. هر یک از گروه ها دارای یک مربی رهبری هستند.
آیا اصلاحات دیگری در برنامه درسی خود بوجود آورده اید؟
ما یک ترم تحت عنوان «چشم اندازها »، به دوره MBA اضافه کرده ایم و مسائل بسیار کلی که دانشجویان در مدیریت کل با آنها برخورد می کنند را آموزش می دهیم.
همچنین در ترم اول، سمینار «تفکر بحرانی و تحلیلی » را برگزار می کنیم. همچنین ما دانشجویان را به گروه های 16 نفره تقسیم می کنیم و برای هر دانشجو یک مشاور آکادمیک قرار می دهیم. ما هر هفته دور هم جمع می شویم و یک مسئله غیر ممکن را با دانشجویان در میان می گذاریم. دانشجویان هر هفته یک مقاله می نویسند و مقاله ها توسط مربی نگارش خوانده می شود. سپس دانشجویان در کلاس، پیرامون موضوع آن هفته به بحث می پردازند.
تغییر سوم به نام «شرایط تحصیل جهانی » شناخته می شود. دانشجو موظف است عمدتاً در سال اول تحصیل خود به یک کشور غریب که نه در آنجا بزرگ شده و نه کار کرده سفر کند.
چگونه بازارهای نوپا موجب تغییر شیوه آموزش رهبری گشته اند؟
بازارهای نوپا تنها به چین و هند محدود نمی شوند بلکه اندونزی و بسیاری از نقاط صحرای آفریقا که هیچکس در مورد آنها صحبت نمی کند نیز جزو بازارهای نوپا محسوب می شوند. کشورهایی همچون آفریقای جنوبی، کنیا، تانزانیا، غنا و رواندا پیش از بحران اقتصادی به رشد 6، 7، 8 و در برخی مواقع 10 % رسیده بودند. شرایط رهبری در این کشورها بسیار سخت است زیرا یک رهبر باید موجبات پیشرفت و سازگاری با تغییرات را به سرعت در سازمان خود فراهم آورد. در این مناطق، مهارتهای مدیریتی عمدتاً منطبق با نیازهای بازار نیستند و در نتیجه گرایش سازمانها به سوی افرادی است که شیوه های صحیح رهبری را آموخته اند.
نوآوری به صورت یک شیوه یا یک ایده شکوفا می شود. در دانشگاه ها و مدارس تجارت، فکر کردن به نوآوری تحت نام «تفکر طراحی » خوانده می شود. شناسایی یک نیاز، کار با مشتریان و رفع نیازهای آنها و توسعه محصول با استفاده از شیوه «الگوسازی سریع » یک فرآیند به واقع خلاقانه است.
یکی از دوستان من، درسی به نام «طراحی برای مدیریت مالی افراطی » را تدریس می کند. در این واحد، دانشجویان به یک کشور در حال توسعه سفر کرده و از مردم در مورد نیازهای برآورده نشده خود سؤال می کنند. سپس دانشجویان به این سؤالات فکر می کنند که:
• چگونه محصول نهایی را به آن کشور برسانند؟
• چگونه مشکلات زنجیره تأمین و تدارکات را حل کنند؟
• چگونه محصول را با قیمت مناسب بدست مردم برسانند؟
اگر دانشجو به یکی از روستاهای صحرای آفریقا سفر کند، مشاهده می نماید که بسیاری از نوزادان بخاطر نبود محلهای پرورش اطفال زودرس می میرند. از یک سو، تأسیس چنین مکانی حدود 20،000 دلار هزینه دارد و از سوی دیگر در صورت ساخت آن، سیستم برق رسانی درستی وجود ندارد. پس دانشجو از خود می پرسد: «چه کاری می توانیم برای حل این مشکل انجام دهیم؟ ». پاسخ آن است که باید راهی برای تولید مایحتاج ضروری پیدا کرد از قبیل کیسه خواب کودک یا ژل گرم کننده که مادر می تواند آن را به دورن آب بیاندازد و بجوشاند.
در این راه حل به مصرف کننده نهایی و نیازهای او پرداخته می شود و در نتیجه به جای یک هزینه 20،000 دلاری، از یک نوآوری و خلاقیت استفاده می شود که هزینه بسیار کمتری دارد و جان بسیاری از کودکان را از مرگ نجات می دهد.
چگونه بحران اقتصادی بر مدارس تجارت تأثیر گذاشته اند؟
من فکر می کنم که بحران اقتصادی این فرصت را برای مدارس تجارت بوجود آورده است که در آینده به خود نگاه کنند و از خود بپرسند «آیا ما افرادی را تربیت کرده ایم که بتوانند درآینده رهبر شوند و سازمانها را به درستی مدیریت نمایند؟»

Refrence:The First MBA Magazine In IRAN, Mahan Institute

شماره 3، خرداد 89

نوشته شده در ۱۳۸٩/٥/۱٧ساعت ٢:٥٩ ‎ق.ظ توسط ابراهیمی نظرات () |

آی تی، راه نجات اقتصاد هندوستان


درست در زمانی که شرکت‌های بزرگ کامپیوتری دنیا به دنبال کسب سود بیشتر از بازار پر رونق تکنولوژی محصولات متنوع با قابلیت‌ها و البته قیمت‌های مناسب را به بازار عرضه می‌کنند، یک خبر جالب توجه همه تولیدکنندگان و کاربران و خریداران از سرتاسر دنیا را به خودش جلب کرد؛ لپ‌تاپ 35 دلاری به عنوان ارزان‌ترین لپ‌تاپ جهان رونمایی و به بازار معرفی شد.


اما نکته جالب توجه دقیقا اینجا است که ارزان‌ترین لپ‌تاپ جهان تولید کشورهای غربی پیشرو در عرصه تکنولوژی نبوده و در کشور در حال توسعه‌ای مانند هند طراحی و تولید شده است. به این ترتیب این لپ‌تاپ با حضور وزیر توسعه منابع انسانی هندوستان رونمایی شد تا «کاپیل سیبل» اعلام کند که برای تولید انبوه این لپ‌تاپ در حال مذاکره با تولیدکنندگان بزرگ و جهانی است: «ما حالا به جایی رسیده‌ایم که می‌توانیم مادربورد، چیپ‌ها، پردازنده، پورت‌های ارتباطی، نمایشگر و همه چیز را تنها با قیمت تمام شده 35 دلار در داخل کشورمان طراحی و تولید کنیم».

این لپ‌تاپ مبتنی بر سیستم عامل لینوکس بوده و برای دانش‌آموزان طراحی شده است. طبق اعلام مقامات دولتی هند، قرار است این محصول برای موسسات آموزشی و از سال 2011 روانه بازار شود. این در حالی است که دولت هند از هدف خود برای کاهش بیشتر قیمت این لپ‌تاپ به 20 دلار و حتی 10 دلار خبر داده است. ارزان‌ترین لپ‌تاپ دنیا محصول کار گروهی از محققان و مهندسان هندوستان در دو موسسه تکنولوژی بزرگ این کشور است.

در این میان، اما آنچه قابل توجه و با اهمیت است، تلاش، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری دولت هندوستان برای رسیدن به چنین موفقیتی است. این کشور می‌تواند نمونه‌ خوبی از تلاش یک کشور در حال توسعه برای حضور در عرصه رقابتی تکنولوژی که معمولا در انحصار کشورهای غربی است، باشد.


IT صنعتی حیاتی برای اقتصاد هند

صنعت فناوری اطلاعات اگر چه برای کشورهای در حال توسعه صنعتی مدرن به حساب می‌آید، اما در هندوستان سال‌ها است که مورد توجه بوده است. این صنعت که حالا به عنوان ناجی اقتصاد هندوستان به حساب می‌آید، کشوری که فقر و فلاکت و بدبختی همواره مهم‌ترین معضل توسعه در آن به حساب می‌آمده، اما فناوری اطلاعات حالا آنقدر در این کشور رشد کرده است که حجم قابل توجهی از بودجه‌های دولتی و سرمایه‌گذاری‌های خارجی را به خودش اختصاص داده است. به این ترتیب آمار نشان می‌دهند که 9/5 درصد از تولید ناخالص ملی و درآمد حاصل از صادرات هندوستان در سال 2009 به صنعت فناوری اطلاعات اختصاص دارد. درست به همین دلیل هم هست که برون‌سپاری در صنعت IT هند آنقدر رونق دارد که بسیاری از شرکت‌های بزرگ تکنولوژی دنیا، بخش‌هایی از خدمات IT خود را به شرکت‌های هندی سپرده‌اند. با این اوصاف است که درآمد سالانه حاصل از برون‌سپاری در این کشور تا ماه مارس سال 2009 به 6 میلیارد دلار رسیده است و حتی کارشناسان پیش‌بینی کرده‌اند که این رقم تا سال 2020 هم تا 225 میلیارد دلار افزایش پیدا می‌کند.


بر این اساس است که اقتصاد هندوستان در دهه‌های اخیر وابستگی زیادی به صنعت فناوری اطلاعات این کشور پیدا کرده است. همین موضوع به رونق بیشتر IT و خدمات آن در این کشور از طرفی و ایجاد پارک‌ها و مراکز علم و فناوری در این کشور منجر شده است. هر چند بسیاری معتقدند که صنعت خدمات IT در هندوستان در بمبئی و در سال 1967 با تاسیس شرکتی به نام Tata متولد شده است، اما حالا «بنگلور» به مهم‌ترین مرکز تکنولوژی این کشور تبدیل شده است تا جایی که آن را با نام سیلیکون ولی یا دره تکنولوژی هند می‌شناسند. حالا بنگلور 33 درصد از صادرات صنعت IT این کشور را در اختیار دارد و بزرگ‌ترین شرکت‌های تکنولوژی هندوستان در آن واقع شده‌اند.


یکی از بزرگ‌ترین پایتخت‌های تکنولوژی دنیا
اقتصاد هندوستان تاثیر بسیار زیادی از صنعت فناوری اطلاعات این کشور می‌گیرد تا جایی که کارشناسان علم اقتصاد با تایید این موضوع معتقدند که این می‌تواند برای هر کشور به خصوص کشورهای در حال توسعه اتفاق خوبی باشد. اعتقاد آنها این است که تکنولوژی صنعتی مدرن و به روز است که کمتر تحت تاثیر بحران‌های اقتصادی و جهانی قرار می‌گیرد. به همین دلیل هم وابستگی اقتصادی یک کشور به این صنعت می‌تواند راه نجاتی برای اقتصاد و البته رشد آن باشد.


آمار نشان می‌دهند که سهم IT از صادرات نهایی هندوستان در سال 1990 تنها یک درصد بوده است، در حالی که این سهم در سال 2001 به 18 درصد افزایش پیدا کرده است. حالا خدمات مبتنی بر IT در امور روزمره و خدمات عمومی این کشور جریان پیدا کرده‌اند تا جایی که دیگر پرونده‌های پزشکی، شکایات بیمه‌ای و حتی مراکز تماس‌های تلفنی عمومی این کشور کاملا تکنولوژیک و مبتنی بر فناوری‌های روز شده‌اند.


مهم‌ترین رویداد تکنولوژی هندوستان اما در سال 2002 با امضای تفاهم‌نامه‌ای با اتحادیه اروپا مبنی بر همکاری دوجانبه در زمینه علم و تکنولوژی اتفاق افتاد. به این ترتیب گروه‌های مختلفی از محققان و فارغ‌التحصیلان هندی و اروپایی برای تولید علم و فناوری تشکیل شدند تا در نهایت مرکزی به نام مرکز مشترک توسعه و آموزش نرم‌افزار هند و اروپا در این کشور تاسیس و راه‌اندازی شد.
آخرین آمار منتشر شده‌ رشد فناوری اطلاعات در این کشور تا پایان سال 2009 اعلام شد. این آمار نشان می‌دهند که تا پایان سال 2009 هندوستان 37 میلیون و 160 هزار خط تلفن ثابت و فعال دارد و تعداد کاربران موبایل آن به 506 میلیون و 40 هزار نفر می‌رسد. این در حالی است که تعداد کاربران اینترنت در این کشور به 81 میلیون نفر می‌رسد که این تعداد تنها 7 درصد از جمعیت این کشور را در بر می‌گیرد. از طرفی 7 میلیون و 570 هزار نفر از مردم این کشور به اینترنت پر سرعت دسترسی دارند که به این ترتیب هندوستان دوازدهمین کشور بزرگ دنیا از نظر تعداد کاربران اینترنت پر سرعت است. تعداد کاربران اینترنت بی‌سیم این کشور هم تا پایان ماه نوامبر سال 2009 به 543 میلیون و 20 هزار نفر رسیده است.

هندوستان در حال حاضر 7 مرکز بزرگ و شناخته شده علم و فناوری دارد. این مراکز شامل بنگلور، چنایی، حیدرآباد، پیون، کلکته، NCR و بمبئی هستند که مسوولیت تمام تولیدات و خدمات IT این کشور و حتی بعضی کشورهای دیگر را بر عهده دارند.


اقتصاد مبتنی بر دانش و آموزش

 

در حالی که بخش قابل توجهی از جمعیت هندوستان همچنان بی‌سواد هستند، اما برنامه‌ریزی دولت این کشور برای رشد و توسعه اقتصادی مبتنی بر آموزش با شیوه‌های مدرن است. بر اساس آمار منتشر شده در این زمینه، هند حدود 3 درصد از بودجه سالانه خودش را صرف آموزش در مدارس می‌کند و به همین دلیل هم توانسته است نرخ باسوادی خودش را به بیش از 64 درصد از جمعیت 2/1 میلیارد نفری این کشور برساند. این در حالی است که آموزش عالی و دانشگاهی هم در این کشور در دهه‌های اخیر آنقدر رونق پیدا کرده است که بر اساس آمار هر سال در این کشور حدود 500 هزار نفر دانش آموخته مهندسی از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند.


در این میان اما مقبولیت و محبوبیت دانش IT از طرفی و رونق این صنعت در هندوستان از طرف دیگر باعث شده است تا 3/2 میلیون نفر از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی این کشور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در صنعت IT این کشور استخدام و به کار مشغول شوند. به این ترتیب صنعت IT به بزرگ‌ترین بخش کارآفرین در این کشور تبدیل شده است. این در حالی است که دولت هند میلیون‌ها دلار برای ارتقای دانش IT و تکنولوژی در این کشور و آموزش‌های مبتنی بر IT یا آموزش الکترونیک از راه دور سرمایه‌گذاری می‌کند. در حقیقت آموزش تکنولوژیک با شیوه‌های مدرن توانسته هزینه تحصیل در این کشور را تا حد قابل توجهی کاهش دهد تا به این ترتیب نرخ بی‌سوادی در این کشور با سرعت بیشتری کاهش پیدا کند. دولت این کشور معتقد است که تکنولوژی کلید حل مشکلات آموزشی این کشور و به دنبال آن مشکلات اقتصادی و بیکاری آن بوده است.




منبع : دنیای اقتصاد
نوشته شده در ۱۳۸٩/٥/۱۳ساعت ۸:٠٧ ‎ق.ظ توسط فاطمه سلیمانی روزبهانی نظرات () |

 

می پرسی، "پس چه باید کرد؟"

توصیه ی من این است: فکر نکن که می تونی از جنگ جهانی سوم جلوگیری کنی، فکر نکن که می تونی فقر را تغییر بدهی. فقط می تونی خودت را عوض کنی...

طمعت را دور بینداز، آینده را دور بینداز، ذهن را دور بینداز، بیشتر عشق بورز، بیشتر قلبت را بگشا و با دلت زندگی کن و اگر مردمان زیادی اینگونه زندگی کنند، این تنها راه تغییردادن دنیاست...

دنیا را نمی توان مستقیماً تغییر داد، دنیا یک روح ندارد، روح در فرد وجود دارد و تنها افراد هستند که می توانند تغییر کنند. اگر یک محتکر باقی بمانی، طمعکار، خشن، سرکوب شده، این جامعه ادامه خواهد یافت و می توانی به گدا پول بدهی و او گدا باقی خواهد ماند، زیرا پول هرگز چیزی را عوض نخواهد کرد. من میلیونرها را دیده ام که هنوز گدا هستند، چنان خسیس هستند که هرچه هم که داشته باشند هیچ فرقی ندارد.

 اگر تو تغییر کنی، آنوقت اوضاع فرق می کند...

هرچه که می توانی بخشش کن، هرچه که می توانی سهیم شو، ولی فقط با عشق ببخش...

سیاسی فکر نکن که دنیا را تغییر بدهی، وگرنه ناکام خواهی شد...

 از فکر تغییر دادن دنیا بیرون بیا. هرکاری را که احساس می کنی انجام بده. اگر گدایی را در خیابان می بینی و احساسی در تو بر می خیزد، کاری بکن، هر کاری که احساس می کنی، بکن. نمی گویم که کاری نکن. فقط می گویم که امید نداشته باش که دنیا را تغییر می دهی، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد.

تنها راه تغییر دادن دنیا، تغییر دادن سطح آگاهی انسان هاست، و این را تنها می توانی در خودت انجام بدهی. این را نمی توان از بیرون در مورد کسی انجام داد. آری، اگر سطح آگاهی خودت را تغییر بدهی، ارتعاشی ایجاد خواهی کرد که مردم را تغییر خواهد داد، بدون اینکه از آن باخبر شوند، آنان را تغییر خواهد داد.

 

دنیا به محیطی متفاوت نیاز دارد ، نه یک جامعه ی متفاوت، بلکه یک محیط متفاوت. به یک محیط روحانی متفاوت نیاز است. برای همین است که من مستقیماً علاقه ای به تغییر دنیا ندارم. من نمی خواهم شما خدمتکاران جامعه شوید، ماموران تبلیغ یا چیزهایی مانند آن.

من مایلم شما مطلقاً خودخواه شوید...

نخست سعی کن بدانی که کیستی: این نخستین گام خودخواهی است؛

سپس سعی کن عشق بورزی: این دومین اصل خودخواهی است؛

خودت را دوست بدار، تا بتوانی دیگران را دوست بداری.

و سومین اصل خودخواهی: لحظه را با خوشی و شادمانی زندگی کن، و آنگاه چیزی توسط تو شروع می کند به رخ دادن...

تو یک نقطه ی اشتعال می شوی: روندی جهانی آغاز می شود...

هرگاه یک بودا ظاهر شود، روندی جهانی آغاز می گردد.

تو یک بودا می شوی: موجودی بیدار: این تنها کاری است که می توانی بکنی...


"اوشو"

نوشته شده در ۱۳۸٩/٥/۱۱ساعت ٢:٤٦ ‎ب.ظ توسط ابراهیمی نظرات () |


Design By : Night Skin